Medipol Hastanesi Satıldı mı? Yeni Bir Dönem Başlıyor, Ama Biraz Mizah Dolu Olacak
Medipol Hastanesi Satıldı mı? Gerçekten Mi?
Bugün size Medipol Hastanesi satıldı mı diye soracağım, ama kesinlikle bu soruyu sadece bir sağlık haberi olarak değil, bir “hayatın komik yönlerine” bakarak ele alacağız. Çünkü, arkadaşlar, işin içinde hastane satmak, robotlar, dijitalleşme derken bir anda hayatımızın en büyük meselelerinden biri haline gelen “Satıldı mı, satılmadı mı?” sorusu, sanki hepimiz Medipol Hastanesi’nin eski müdürüyüz de bir yerden iş kapmaya çalışıyoruz gibi hissettiriyor.
Gerçekten bu kadar önemli mi? Medipol Hastanesi satıldı mı, satılmadı mı? Pekiii, belki de önemli bir şey değil ama gelin görün ki, bunu düşündükçe… içten içe “Ya ben de neden o kadar düşünüyorum, beyin yakıyor ya!” dediğimi fark ediyorum. Zaten İzmir’de bir genç olarak sabahları bir kahve içip “Beni kimse anlamıyor” tripleriyle başladığımda, sonra her şeyin ne kadar felsefi, derin bir boyuta geçebileceğini fark ediyorum.
Ama gelin, meseleye girmeden önce bir arkadaş sohbetine bakalım. “Medipol Hastanesi satıldı mı?” sorusunu herkesin içinde aynı ciddiyetle sorması çok ilginç değil mi? Çevremdeki bir arkadaşım bana şöyle dedi:
—
Ben: “Buna çok takıldım, Medipol Hastanesi satıldı mı?”
Arkadaşım: “Yani satıldıysa, bizim hastaneler de satılır mı ya? İzmir’in merkezinde bulamıyorum artık bir tane özel hastane. Ne olacak bu işler?”
—
Şaka bir yana, Medipol Hastanesi’nin satış durumunu öğrenmek aslında hepimizin “hastaneci” yönlerini ne kadar ön plana çıkardığının, herkesin hayatına nasıl dokunduğunun bir kanıtı gibi geliyor. Sadece sağlıkla ilgilenen bir konu değil, aslında ekonomik, sosyo-kültürel, psikolojik… hatta belki duygusal bir mesele!
Medipol Hastanesi ve İstanbul’dan İzmir’e Akıl Sağlığı
İzmir’de yaşıyorum. Yani her sabah, “Bir sabah daha yaşadım, galiba” hissiyatıyla uyanıyorum. Hastaneler konusunda hayatımda önemli bir yeri var, çünkü ne kadar sağlıklı yaşamaya çalışsam da bir şekilde işin sonunda hep o “Gizli hastalık hastalığı”nı buluyorum. Hani sabahları birileri gelip de Medipol Hastanesi satıldı mı? diye sorarsa, ben zaten kafamda planlar yapmaya başlıyorum.
Neyse, bir dakika. Duyduğuma göre, Medipol Hastanesi’nin satışla ilgili bazı söylentiler vardı. Ama ben kişisel olarak bu konuya çok fazla odaklanmak istemiyorum. Çünkü satılmasa da, satılsa da sonuçta gene bizim gibi insanlar orada işlem yapacak. “Ya Medipol Hastanesi satıldı mı?” dedikten sonra bir kafeye gidip, kahvemi alıp, “Benim sağlığım her zaman en önemli şey!” diye düşünmem gerekecek.
—
Ben (iç sesim): “Evet, sağlık tabii… Ama şu an Medipol satılsa bile… Emin ol, hastane açıp da bir sürü müşteri kazanırım.”
—
Arkadaşım (kahvesinden bir yudum alıp): “Böyle çok düşündüğün bir konu değil sanki. Bugün sabah sadece uykusuz musun, yoksa her şey mi seni rahatsız ediyor?”
—
Ben: “Medipol satıldı mı, satılmadı mı? Bu mesele sanki benim bir girişimci ruhumun göstergesi gibi! Yani satılsa da satılmasa da… Ne değişecek ki?”
—
Beni tanıyanlar bilir. Bu tip durumlarda her şeyden önce düşündüğüm şey şu: “Her şeyin bir sonu vardır.” Ama bir hastane satışının sonu, şu an bana çok anlamsız geliyor. Hadi gelin, birkaç dakika bekleyelim ve bakalım nasıl bir gün geçireceğiz.
Medipol Hastanesi Satıldığında Yaşayacaklarımız
Eğer Medipol Hastanesi satıldıysa, bu bizi nasıl etkileyecek? Hangi hastane için satılma kararı almak çok mantıklı olurdu, kim bilir?
“Tabii ki de, yeni sahibinin belirleyeceği sağlık politikaları çok önemli,” diyebilirsiniz. Ama… bir dakika! Eğer Satıldıysa, eski sahibine kim teşekkür eder, yeni sahip… neden hastaneyi satmak istesin ki? Bu kadar düşündüğümde, neden bu kadar önemseyeyim diyorum.
—
İç Sesim: “Ya tamam ya, neden bu kadar takıyorsun? Hastane işinden para kazanmak isterdim, ama sonra işin içinde moral bozan doktorlar, uyumsuz hemşireler ve bolca hastalık olurdu.”
—
Günümüzde hastanelerin, sahip olduğu teknolojiyi kullanarak çok daha dijital bir hale gelmesi şaşırtıcı. Medipol Hastanesi satıldıysa, eski doktorların işine nasıl bir yenilik gelebilir ki? Ya da robotlar var ya, bunlar gerçekten hastaların hayatını ne kadar kolaylaştıracak? Zaten robotlar, sonrasında komik diyaloglar da başlatıyor:
—
Ben: “Medipol hastanesinin robotları gerçek olsa, belki sana da biraz ‘İçindeki korkuları’ anlatırım. Ama sonra sen de bana çok konuşma dersin.”
—
Arkadaşım: “Gerçekten bir gün robotlar her şeyin sahibi olacak ha, biz kalacağız. Belki de hastaneler satıldığında, robotlar bile kafasını kaşıyacak!”
—
Evet, robotların duyguları olmasa da bir şekilde hepimiz bir şeyleri yanlış anlayabiliriz.
Sonuç: Hayatın Küçük Fırtınalarına Takılmak
“Medipol Hastanesi satıldı mı?” sorusunun peşinden koşarken fark ettim ki; hayat, bize bazen bu tip soruları, bazen de çok daha derin soruları soruyor. Belki de önemli olan o kadar çok şey var ki; hastane satılması, aslında sadece bir detay.
Benim de içimde bir gülme, espri yapma arzusu var. Gülmek, hayatı bir tık daha anlamlı kılıyor. Sonuçta, hastaneler satılabilir, robotlar bile başımıza geçebilir ama ben her zaman bir kahveyle sohbet edebilirim.
Evet, belki Medipol Hastanesi satıldı mı, satılmadı mı? Bilmiyorum. Ama şunu biliyorum ki, bu yazıyı yazarken hayatımda bir kere bile “Satılma” olgusunu böyle ciddiye almadım.
Belki de işin özü, hayatın bazı meselelerine daha az takılıp, yaşadığımız anları biraz daha mizah dolu bir şekilde değerlendirmek. Çünkü zaten her şeyin geçici olduğunu bilerek, hayatın her anını komik bir şekilde ele almak daha kolay.
Hadi, bir kahve içelim. Sağlık olsun!